
Urodzony 12 listopada 1945 roku w Toronto (Kanada).
Kompozytor, autor tekstów, producent nagrań.
Syn sprawozdawcy sportowego. Sam opanował technikę gry na gitarze i od początku lat sześdziesiątych wykonywał w klubach kanadyjskiej prowincji Winnipeg piosenki ludowe oraz ballady inspirowane folkiem.
Od 1964 występował kolejno z zespołami:
* The Squires (w 1964 i 1965)
* The Mynah Birds (w 1965)
* Buffalo Springfielg(od 1966 do 1968)
* Crosby, Stills, Nash & Young (od 1969 - z przerwą - do 1974, i w 1988 oraz 1999)
* The Stills - Young Band(w 1976)
Od 1968 nagrywa też płyty autorskie, często z towarzyszeniem amerykańskiej grupy Crazy Horse (w 1966 zamieszkał w Los Angeles).
Zdobył opinię autora i wykonawcy piosenek przygnębiających, ponurych, pesymistycznych.
Charakterystycznych wysokim tonem śpiewał o miłości, która niszczy (The Losing End, Only Love can Break Your Heart, Love To Burn), o samotności (The Loner, Running Dry, When Your Lonely Heart Breaks), o goryczy sławy (Don't Be Denied), o śmierci (Tonight's The Noght, Tired Eyes). Ze smutkiem wspominał odchodzące w niepamięć lata hippisowskiej naiwności (After The Gold Rush). Buntował się przeciwko postępującej komputeryzacji i automatyzacji życia (Computer Age, When R In Control). Twierdził, że Stany Zjednoczone są dalej krajem, który nie uporał się z problemem nędzy (Life In The City). Mieszkańców Południa oskarżał o rasizm (Southern Man). Przypominał pogrom i całkowitą zagładę prawowitych mieszkańców amerykańskiej ziemi - Indian (Cortez The Killer). Powracał do tematu wojny wietnamskiej (Long Walk Home).
W okresie prezydentury Ronalda Regana zaskoczył wszystkich swoich wielbicieli aktywnym poparciem jego polityki oraz zamanifestowaną w wielu swoich utworach postawą konserwatywną (Union Man, Mideast Vacation).
W repertuarze Neila Younga dominowały zawsze dwa kierunki: melancholijne ballady (np. Cinnamon Girl, Down By The River, Cowgilr In The sand, Hear Of Gold, Old Man, Don't Be Denied, Tonight's The Night, Ways Of Love, Someday, Too Far Gone) oraz mocne rockowe (grungowe) utwory (When You Dance I Can Realy Love, Last Dance, Come On Baby Let's Go Downtown, Motorcycle Mama, Welfare Mothers, Sadan delivery, Eldorado, Fuckin' Up oraz Hey Hey My My - Into The Black, dedykowany Johnny'emu Rottenowi, wokaliście The Sex Pistols). Przywiązanie do muzyki country ujawniały takie piosenki Neila Younga, jak The Losin End, Only Love Can Break Your Heart, Roll Another Number For The Road, Comes A Time, Human Hiway, a także zawartość albumu "Old Ways" (1985), nagranego z towarzyszeniem m. in. Emmylou Harris, Waylona Jenningsa i Williego Nelsona. Płytę "Neil Young & The Shocking Pinks: Everybody's Rockin'" (1983) wypełniały standardy i stylizacje rock'n'rollowe, a album "Neil Young & The Bluenotes: This Notes For You" (1988) utwory blusowe i rhythm'n'bluesowe. Wyjątkiem w dorobku Neila Younga była płyta "Trans" (1983), na której szeroko wykorzystano syntezatory, a głos Younga w większości utworów został zniekształcony za pomocą vocodera.
Zrealizował dwa filmy: "Journey Through The Past" (1972) i "Human Hiway" (1978, współpraca reżyserska Dean Stockwell). W obu też wystąpił. Wziął udział w "The Lost Waltz" (1977, reżyseria Martin Scorsese) oraz zagrał małe role w "Made In Heaven" (1987, reżyseria Alan Rudolph) i "Backtrack"(1988, reżyseria Dennis Hopper). Jego dziełem był też reportaż z własnych występów "Rust Never Sleeps" (1979), sygnowany pseudonimem Bernard Shackey. Stworzył muzykę do "The Buffalo Roam" (1980, reżyseria Art Linson) oraz "Dead Man" (1996, reżyseria Jim Jarmusch).
Albumy "Decade" (1977) oraz "Lucky Thirteen" (1993) miały charakter retrospektywny.
Nagrania koncertowe Younga wydano na płytach "Time Fades Away" (1973), "Live Rust" (1979), "Weld" (1991), "Unplugged" (1993), "Year Of The Horse" (1997), a także - wraz z nagraniami studyjnymi - "Journey Through The Past" (1972) i "Life" (1987).
W 1995 nagrał razem z członkami zespołu Pearl Jam płytę "Mirror Ball".
W 1999 ukazała się płyta Crosby, Still, Nash & Young " Looking Forward"
Inni polecani wykonawcy

Devendra Banhart - (ur. 20 maja 1981 w Teksasie) wokalista, gitarzysta, muzyk rockowy, bard. Przedstawiciel takich gatunków jak psych folk, freak folk, muzyka psychodeliczna czy neofolk. W większości utworów jako jedyny instrument wykorzystywał gitarę klasyczną.
Twórczość Banharta wywod

Bright Eyes są indie rockową grupą założoną w 1995 roku przez Conora Obersta, Mike’a Mogisa i Nate’a Walcotta. Ich muzyka cieszy się ogromną popularnością w środowiskach rockowych i alternatywnych, a nagrania Bright Eyes trafiają na listy przebojów na całym świecie. Debiutancki al

Elliott Smith urodził się 6 sierpnia 1969 roku. Był amerykańskim piosenkarzem, autorem tekstów i muzykiem. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych twórców amerykańskiej sceny alternatywnej lat '90.
Jego twórczość określano bardzo często mianem folk-punku. Wypracował własny, ch

Damien Rice (ur. 7 grudnia 1973 w Celbridge, hrabstwo Kildare, Irlandia) – irlandzki muzyk i kompozytor.
Rice był członkiem rockowego zespołu Juniper, jednak w wyniku nieporozumień z wytwórnią płytową odszedł z zespołu w 1999. Przeprowadził się do Toskanii (Włochy), a następnie po

Joanna Newsom (ur.18 stycznia 1982) jest amerykańską harfistką, pianistką, piosenkarką, kompozytorką i autorką tekstów z Nevada City w Californii.
Newsom najpierw nauczyła się grać na celtyckiej harfie od lokalnego nauczyciela z Nevada City. Później zajęła się nauką gry na harfie

Cat Power, właściwie Charlyn Marie Marshall ("Chan"), (ur. 21 stycznia 1972), amerykańska wokalistka i autorka utworów muzycznych. Jej znakiem rozpoznawczym jest minimalistyczny styl, oszczędna gra na gitarze i fortepianie oraz eteryczny, niski głos. Chan (wymowa podobna do "Sha

Leonard Cohen (ur. 21 września 1934 w Montrealu) – kanadyjski poeta, pisarz i piosenkarz tworzący w stylu piosenki autorskiej w gatunku folk rock.Choć Leonard Cohen, o całą dekadę starszy od członków grup The Beatles i The Rolling Stones, jest nieomal rówieśnikiem Elvisa Presleya (ur. 19